vrijdag 8 juli 2016

Zinloos

Alles wat zinloos is, daar moet je mee stoppen. (Die heb ik van Youp geleend)
Het is waar en vaak ook mogelijk.

Ik las laatst op Twitter dat een vrouw meerdere keren de opmerking had gekregen dat haar tweets zinloos waren. Eigenlijk wilde ik zeggen: " ach trek het je niet aan, het overgrote deel aan berichten is zinloos, gaat nergens over op Twitter.” En dat is ook zo! Maar daar heb ik al eerder een blog over geschreven. Dus dat ga ik niet nog eens doen.

Alles wat zinloos is, daar moet je mee stoppen.
Of je nou een mini blog , blog , vlog of foto plaatst op internet, je doet het omdat je dat wilt delen. Wie zegt dat hij/zij het voor zichzelf doet, lult natuurlijk. Dat begrijp jij ook!
Ik ook! ; ik heb soms ook wel behoefte om wat te delen: wat ik meemaak, mijn mening, een onderwerp waar ik het over wil hebben. Maar....je wilt ook graag feedback, toch?
Ik moet zeggen , toen ik begon met bloggen, dacht ik daar niet over na. Ik schreef gewoon iets over dat wat ik meegemaakt had, wat ik beleefde of wat ik dacht.



  
Ga lekker naar het uitrenveld!
Honden mogen los, gedachten zijn vrij en last but not least, hier kom je mensen tegen. Mensen waar je contact mee hebt; een praatje, een vriendelijke blik, een houding of desnoods iemand die boos is. Er gebeurt in elk geval wat, er is interactie. Daar gaat het toch om? Het is dus zinvol! Je krijgt ook nog eens beweging en je hond ook én vaak de leukste gesprekken.

Alles wat zinloos is, daar moet je mee stoppen en daarom stop ik met bloggen.
Ik vond het nog wel zinvol om dit even te melden. 


Frank

  


dinsdag 24 mei 2016

Weblog of blog

Een blog, wat is het en waarom blog je?
Op het eerste deel van de vraag, geeft Wikipedia dit antwoord:

"Weblog
Een weblog of blog is een persoonlijk dagboek op een website dat regelmatig, soms meermalen per dag, wordt bijgehouden. "
Twee woorden pik ik hier even uit: persoonlijk dagboek. Dat is het natuurlijk niet en wel. Het typische van een dagboek is nou juist, dat wat je schrijft enkel en alleen voor jezelf is. Het mag zelfs niet gelezen worden. Soms zit er ook een slotje op. Dus, een dagboek is het niet.
En wel, wat is het wel? Persoonlijk . Je schrijft over datgene wat jou bezighoudt op dat moment.
Wat je online plaatst , daarvan wil je wel dat het gelezen wordt, anders hoef je de moeite niet te doen het online te zetten. Of dat nou tekst, een foto of video is, je wilt het graag delen met de ander. Zo is het voor mij en zo is het volgens mij.
In 2011 schreef ik voor het eerst iets op dat me verbaasde , waar ik me boos over maakte of iets dat ik juist grappig vond. In ieder geval iets waarvan ik dacht, dat moeten anderen ook eens lezen, al is het er maar één.
" een echte blogger doet het enkel en alleen voor zichzelf" is natuurlijk gelul met de hoofdletter G . Zoals ik al eerder schreef, dan schrijf je het in een dagboek of zoals ik soms doe in een Pages document op mijn iPad. Soms gaat daar ook een slotje op, in de vorm van een wachtwoord. Dan zijn dat stukken tekst, waarvan ik niet wil dat een ander het leest. Zelfs mijn lief of juist mijn lief niet!
Vandaag de dag kun je van de hoofdblogger , een soort hoofdpiet....leren, hoe je betere blogs schrijft; wat je wèl moet schrijven en wat niet, hoe je lezers krijgt en houdt en hoe je reclame maakt voor jouw blog. Hé....je schreef het toch voor jezelf? Het is toch een dagboek? Waarom heb jij dan die tips en trucs nodig ? ;)  Juist! Je wilt gehoord worden, gezien, je verhaal delen, een positieve opmerking of een lief woordje.
Bedenkt zelf maar eens wat er zou gebeuren als op er op aarde niemand was die jouw tekst , foto of video zag en er eventueel wat van vond.
Als ik op het platform 500px , een foto plaats en binnen 1 minuut zijn er al 10 mensen die mijn foto mooi vinden, is dat toch leuk? Als er eventjes later een comment " Great shot, well done !" bij een foto staat, word ik daar blij van. Zo werkt het nou eenmaal bij mens en dier. Kijk naar mijn lieve hond die kwispelt als ik hem prijs of gewoon een lief woordje zeg tegen hem.
Zelf geef ik regelmatig positief commentaar op een (stukje) tekst of leuke mooie van een ander.
In gedachten zie ik bij hem of haar de glimlach al op het gezicht. Hoe fijn is dat?

Hou je soepel !



dinsdag 17 mei 2016

Vrijheid



Hoera we zijn vrij! Vrij in Nederland! Het is 5 mei 2016 en halverwege de middag besluit ik met de camera om mijn nek te gaan fietsen. Het is prachtig weer, heerlijk warm zelfs en op mijn gemak fiets ik van Noord naar Zuid. Daar is is het immers te doen vandaag, De Pettelaarse schans!: Het festival voor iedereen! Is het wel voor iedereen? Dat is de vraag! Nee, dat is een vraag, moet ik zeggen; daar kom ik later nog op terug. Als ik denk aan vrijheid, komt er meer bij naar boven en onderweg kom ik een mooi voorbeeld tegen, waar ik even voor stop:mensen die op hun manier vrijheid vieren:picknicken op het gras, 2 Afrikaanse mannen die samen voetbal spelen in vrijheid. Het kan gewoon!
Zo viert wie dat kan, zijn of haar vrijheid op zijn eigen manier.


Eindelijk aangekomen bij het festival word  ik gecontroleerd op zelf meegebracht eten, drinken en scherpe voorwerpen. Iets te hard roep ik "dit geeft meteen al een gevoel van vrijheid!" De man die gewoon keurig zijn werk doet, zegt zonder dat ik een vraag stel, "tja, ik doe mijn werk, begrijp ook niet waarom chips niet mee naar binnen mag" , waarmee hij doelt op een vrouw voor mij die net haar zakje chips moest weggooien in de daarvoor bestemde kliko.

Vlak voorbij de ingang valt mijn oog op deze mevrouw. Waar komt ze vandaan? Is ze vrij? Leeft zij in vrijheid? Geeft haar hoofddoek vrijheid of juist beperking?Het zou zomaar een Syrische vrouw kunnen zijn, die blij is dat ze nu in ons land woont!Maar voelt zij zich vrij...?   
Ik heb even een ronde over het terrein gelopen, waar ik mensen heerlijk in het gras zie zitten. Mèt of zonder schoenen aan, een drankje, hapje en fijn genieten van elkaar en de zon. Na een gezellige ontmoeting met 2 collega's, loop ik terug naar het begin van het terrein waar iemand op me wacht, die per sms heeft laten weten waar ze staat: "bij de kassa voor munten" , lees ik.

 Hier kun je voor 1 euro 25 per stuk munten kopen. Inmiddels had ik al gezien dat een biertje of beker fris 2 munten kost. Als snel trek ik de conclusie dat dit festival dus niet voor iedereen is. Het land telt al meer dan 450.000 mensen in de bijstand. Kunnen zij meedoen? Hebben zij die vrijheid? Ja hoera! Gratis kunnen zij naar het geluid dat uit de boxen komt luisteren en gratis kunnen ze genieten van de zon. Zelf meegebrachte chips en blikjes van Lidl of Aldi......slim idee, maar helaas gaat die vlieger niet op. 



 Na een biertje, nog een rondje over het terrein met mijn vrienden , besluit ik terug te lopen naar mijn fiets.
Ik heb genoten! Ik had precies wat ik wilde vandaag! :Beweging, zon, foto's maken, een biertje , een paar vrienden ontmoeten en vervolgens weer lekker van Zuid naar Noord. Terug naar mijn eigen vriendje met flaporen en kwispelstaart. Die vrijheid heb ik toch maar lekker!

woensdag 20 april 2016

Twitter deel 2 : het slot

Vorige week dacht ik opeens, wanneer had ik dat blog over Twitter nou ook al weer eens geschreven? Ik zocht en kwam erachter dat dat precies 5 jaar geleden was! Ik pak het er weer even en pik er een stukje uit: "Twitter....echt heel leuk! 11 April 2011 TWITTER Al ruim een jaar is heel BN bezig op radio en tv te vertellen hoe leuk Twitter is, hoe geweldig. Het lijkt wel of twitter daar flink voor betaald wordt. Iedereen moet gaan twitteren. Hoe meer volgers, hoe beter!.”hoeveel volgers heb jij al?” Het zou iets voor Adolf geweest zijn. Wat ook “leuk” was: Een jongen van 13 zet op twitter dat hij de school zal opblazen en aangezien niemand weet wat waar of niet waar is op Twitter, ging de politie er achter aan. Het bleek een grapje te zijn. Een grapje dat wel uurloon kost. Duur grapje dus! Na de ramp(schietpartij met 7 doden, 9 april ’11) in Alphen aan den Rijn , zet een jongen op Twitter dat hij dat in zijn eigen woonplaats dit eens dunnetjes over zal doen. Ook hier moet politie weer ingezet worden en kost dus een heleboel geld. ” Zo leuk, dat Twitter!” hoor ik ook Claudia de Breij zeggen.
Tot zover. 

De Twoeter, voor de Twoeteraar

 Terug naar april 2016: Eerder had Ik al een account op Twitter, namelijk @cockerseppe . Erg veel is er intussen niet veranderd op Twitter, in 5 jaar tijd. Zoals die man toen op radio 1 sprak over “geblaat” , zo is het in mijn ogen nog steeds vaak. Oké, sinds 2006 , het begin van Twitter, staat er iets meer op waar ik echt wat aan heb. Ik spreek voor mezelf hè. Enkel en alleen voor mijzelf. Op de radio hoorde ik dat Twitter 10 jaar bestaat en dat er sindsdien veel veranderd is. Dat was de aanleiding dat ik op een dag in maart wakker werd met het idee......ik ga toch weer eens opnieuw een Twitter account optuigen. Zo gezegd , zo gedaan. Nu gewoon onder eigen naam @frankvdkrogt , sinds 20 maart 2016. Meteen ook een uurtje Twitter - les gekregen. Niet op de startdatum hoor! Het was toen inmiddels al kwart voor 1 ’s nachts. In die les zat onder andere, de wijze raad: volg heel veel mensen, al ken je ze niet, gewoon gaan volgen! Je kunt ook bedrijven volgen - kun je doen, maar daar heb je niet zo veel aan. Die raad heb ik natuurlijk ;) keurig opgevolgd . Vandaag , op mijn verjaardag , ben ik 1 maand verder en mijn ervaring tot nu toe is toch anders: Vooral instellingen, bedrijven en stichtingen , hebben interessante dingen te melden. Al 4 bedrijven heb ik Direct wat gevraagd en Meteen antwoord ontvangen. Andere tweets van “lees nu dochter voor, kijk Tiktak, OV-chipkaart uit mijn jaszak gevallen of even koffie bij moeder" , vind ik dan net even een ietsie pietsie minder interessant om te lezen. Soms is het ook heel leuk ! zoals de meest grappige reacties op het programma "Ik vertrek", vorig weekend. Ik heb ziek en wel, liggen bulderen van het lachen, tijdens de uitzending , met mijn iPhone in mijn hand.

Ik las nog een stukje van meneer X die schreef : " IK zelf vind Twitter niet zo leuk. Ik heb het idee dat bijna niemand elkaars Tweets echt leest of er iets mee doet. Ik deed het meer om mijn website en zo te promoten maar heb helemaal niet het gevoel er contact te hebben .Ik heb meer het gevoel dat het bij de meesten gaat om zoveel mogelijk followers te hebben." Ik sluit me aan bij deze meneer X;echt contact ontstaat er niet, hooguit een paar berichtjes heen en weer dat soms leuk is.
Twitter betekent dan wel tjilpen maar ik hoor toch ook erg veel getoeter. Het blauwe vogeltje, met de megafoon, is daar een mooie illustratie van.
Mijn conclusie:
Ik stop er deze keer (nog) niet meteen weer mee, maar volg omroepen zoals VPRO , NOS , programmamakers van "MONITOR" maar ook mijn bank, natuur en milieuorganisaties.
Daarnaast volg ik ook een handje vol leuke, interessante en aardige mensen met de daarbij behorende berichten.   

zaterdag 2 april 2016

Lastige man

Ik ben een lastige man. Dat is toch geen belevenis , Frank ? Je blog heet toch " Frank's belevenissen " ? Klopt ! Het ís voor mij ook een belevenis en dat wil ik jou graag uitleggen. ( als je nog verder wilt lezen? ;) ) Het is me in één week twee keer gezegd en dàt vind ik best een belevenis . Vanmiddag zei mijn moeder nog dat ik best een lastige man ben. De sfeer was verder prima, zeg ik er even bij. Dat was dus het einde van deze week. Begin deze week zei ook al iemand dat ik een lastige man ben. Is dat erg? Nee! Is dat lastig ? Ja . Toch is het ook goed om een lastige mam te zijn. Al eerder mocht ik ervaren dat ik een lastige man ben maar niemand zei het zo direct. Ik zeg wat ik vind, dat is lastig . Ik ben kritisch ; dat is ook lastig . Doorsnee zijn is veel makkelijker . Schapen , daar zit het land al vol van. Veel makkelijker ! Je loopt achter de kudde aan, doet vooral niet te moeilijk en het gaat je voor de wind . 25 jaar geleden merkte ik al dat je geen prijs wint als je kritisch en eerlijk bent. Het heeft me zelfs mijn stage gekost . Toch is het ook goed ! : Ik hou van mezelf zoals ik ben, kan best goed opschieten met mezelf; Kritiek, zolang het niet negatief is, maakt ook mensen wakker; zoals de collega's van het filmhuis bijvoorbeeld . Als zij " nog slapen" , ben ik scherp en zeg ( vandaag de dag) wat ik denk. Soms valt dat goed, soms ook niet ,maar in elk geval doet het stof opwaaien. Wat er ook nog mooi aan is , dat meer dan eens , mensen naar me toe komen om te zeggen dat ik toch een goed punt aangedragen heb. Ik hoop dan ook dat ....als ik dood ben , mijn familie en vrienden mij niet herinneren als een grijze muis, noch als schaap en liever niet al zwart schaap. Een lastige man. Wees lastig ! ( mam of vrouw )

woensdag 24 februari 2016

Telegram voor meneer Luke deel 2

2 jaar geleden schreef ik een stukje over de berichtenservice "Telegram" , dat het leek te gaan verliezen van Whatsapp . Whatsapp is inmiddels een merknaam geworden en ja zelfs een werkwoord: - Ik app je straks nog - Jij appt mij straks nog - We appen elkaar nog. Een begrip is het geworden ! Zelfs de bejaarde mens doet het. Vandaag zag ik een update van Telegram binnen rollen met als bovenste regel , dat ze nu 100 miljoen actieve gebruikers heeft. Zie jij het ook om je heen ? Jouw vrienden die meer telegrammen gaan versturen ? Ik zie langzaam steeds meer contacten verschijnen in het lijstje van " Telegram" en ergens is dat best logisch;het werkt op elk OS (elk systeem dus). In de praktijk is mij wel gebleken dat het gros van de mensen de privacy minder belangrijk vindt dan dat ze riepen,toen meer en meer bleek dat Whatsapp en Facebook jou echt in de gaten houdt. Hoe vaak hoorde je wel niet " ach , iedereen gebruikt Whatsapp , dus stap ik niet over ! " ik ook! Wil ik contact blijven houden met mijn matties , zal ik naast Telegram , Whatsapp moeten blijven gebruiken. Waarom kiezen we niet voor de beste applicatie ? Waarom kiezen voor een naam , terwijl in dit voorbeeld Telegram gewoon beter is? Behoud van jouw privacy was al één reden en daarnaast,is het ook gewoon gratis te gebruiken op je iPad , je MacBook en je iMac. Typt het ook niet veel fijner op je iPad, Macbook of iMac ? Of hebben de meeste mensen dunnere vingers dan ik en tikken zij niet regelmatig op de verkeerde toets? Daarnaast schijnen er nog ander computers , smartphones en tablets te bestaan........ ;-)waar het ook op werkt,maar daar heb ik het niet over. :p ;-) We gaan met z'n allen niet voor de beste optie maar voor een naam. Zo ook in de fotografie . Massaal kiezen we( ik trouwens niet!) voor Lightroom(van Adobe)om onze foto's te beheren en te bewerken , terwijl dit zeker niet het beste programma is. We praten over "photoshoppen" , (ook als werkwoord! ) , terwijl de grootste groep mensen zeker geen Photoshop (ook van Adobe) gebruikt. Ik stuur je straks nog een telegram , klinkt toch veel gezelliger ? En wie zal er nu nog denken dat het om een telegram gaat, zoals bij onze stripheld Lucky Luke?
100 miljoen actieve gebruikers ( wo ook de Paus waarachtig) op Telegram, zoals te lezen in het artikel van NOS: http://nos.nl/artikel/2088595-whatsapp-alternatief-telegram-heeft-100-miljoen-gebruikers.html

maandag 18 januari 2016

Deeldwang FaceBook

Mijn nieuwe vlam - eerst was er een vonk en daarna een vlam - noemt wat ik deeldrang noem (in een ander bericht) , "deeldwang" . Weet je wat ik deeldwang noem? FaceBook! Al jaren zit ik niet meer op FaceBook en nu nog steeds, 18 januari 2016, krijg ik alweer mail van Facebook, dat ik berichten heb gemist. Ja, dat zal best wèl! Ik zal best berichten hebben gemist! Dat was ook de bedoeling, Mark Suckingberg ! Nu is het weer de bedoeling dat ik mijn "missed messages" ga bekijken. Ik vind het toch knap!: Vrienden op FB sturen mij berichten, terwijl ik al jaren niet meer op FB zit. haha! Onder lichte dwang probeert FaceBook , elke keer weer om mij terug re krijgen op FaceBook. Ik ben toch malle Pietje niet?! Of ben ik dat wel?;) Ik heb eens geprobeerd (omdat een maatje zei dat dat niet meer kon) mij op FaceBook aan te melden als " Malle Pietje" en dat lukte. :-)
FaceBook is net als ovenvisjes; je komt er nooit meer vanaf!